Σοβαρή εμπλοκή έχει προκαλέσει η μετάβαση στο νέο μοντέλο αποζημίωσης των δημόσιων νοσοκομείων, καθώς παραμένει χωρίς λύση το ζήτημα της χρηματοδότησης των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας.
Γράφει η Αναστασία Καφετζή – Δημοσιογράφος Υγείας
Ένα σοβαρό διοικητικό κενό, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει αντιμετωπιστεί, έχει οδηγήσει σε παρατεταμένη καθυστέρηση της χρηματοδότησης των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας στα δημόσια νοσοκομεία, προκαλώντας αλυσιδωτές επιπτώσεις τόσο στη λειτουργία τους όσο και στους εργαζόμενους που τις στελεχώνουν.
Πληροφορίες του Physioactivo αναφέρουν ότι εδώ και περίπου δέκα μήνες δεν έχει ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός μέσω του οποίου διοχετεύονταν οι πόροι που κάλυπταν μέρος των λειτουργικών αναγκών των ΜΕΘ. Ως αποτέλεσμα, αρκετά νοσοκομεία αδυνατούν να εξοφλήσουν οικονομικές υποχρεώσεις που σχετίζονται με τη λειτουργία των μονάδων, ενώ σε εκκρεμότητα παραμένουν και αμοιβές προσωπικού που απασχολείται σε αυτές.
Το πρόβλημα εμφανίστηκε μετά την εφαρμογή του νέου συστήματος αποζημίωσης των νοσηλειών μέσω των DRGs. Αν και η αλλαγή αποτέλεσε βασικό βήμα για την αναμόρφωση του τρόπου χρηματοδότησης των δημόσιων νοσοκομείων, φαίνεται ότι κατά την εφαρμογή της δεν εξασφαλίστηκε η συνέχεια ενός μηχανισμού που λειτουργούσε επί σειρά ετών για τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.
Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, το πληροφοριακό σύστημα μέσω του οποίου πραγματοποιούνται οι οικονομικές εκκαθαρίσεις δεν υποστηρίζει τη διακριτή απόδοση των σχετικών ποσών προς τις ΜΕΘ, γεγονός που έχει δημιουργήσει σημαντική διοικητική εμπλοκή. Οι οικονομικές υπηρεσίες των νοσοκομείων βρίσκονται ουσιαστικά χωρίς εργαλείο για να ολοκληρώσουν τις σχετικές διαδικασίες, παρά το γεγονός ότι οι ανάγκες χρηματοδότησης παραμένουν σταθερές.
Η κατάσταση έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στις διοικήσεις μεγάλων νοσοκομείων, οι οποίες αναζητούν λύσεις για να διατηρήσουν την εύρυθμη λειτουργία των εντατικών μονάδων. Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι όσο παρατείνεται η εκκρεμότητα, τόσο αυξάνεται η πίεση τόσο στις διοικήσεις όσο και στους εργαζόμενους που εξακολουθούν να περιμένουν την καταβολή των δεδουλευμένων τους.
Το θέμα έχει ήδη φτάσει στο υπουργείο Υγείας, όπου εξετάζονται παρεμβάσεις προκειμένου να καλυφθεί το θεσμικό κενό που προέκυψε με την αλλαγή του συστήματος αποζημίωσης. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν έχει ολοκληρωθεί η απαιτούμενη διαδικασία που θα επιτρέψει την ομαλή επανεκκίνηση της χρηματοδότησης.
Πίσω από τη συγκεκριμένη υπόθεση κρύβεται μια ακόμη παθογένεια της δημόσιας διοίκησης. Οι μεταρρυθμίσεις σχεδιάζονται, ψηφίζονται και εφαρμόζονται με ταχύτητα, όμως αρκετές φορές αποδεικνύεται ότι οι κρίσιμες λεπτομέρειες μεταφέρονται… για αργότερα. Και όταν οι «λεπτομέρειες» αφορούν τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, οι συνέπειες δεν περιορίζονται σε λογιστικές εκκρεμότητες.
Οι εντατικές μονάδες εξακολουθούν να λειτουργούν χάρη στην προσπάθεια των ανθρώπων τους. Ωστόσο, η παρατεταμένη καθυστέρηση στη χρηματοδότηση δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πότε θα αποκατασταθεί η ομαλότητα και αν θα χρειαστεί να περάσει σχεδόν ένας χρόνος για να διορθωθεί μια αστοχία που, σύμφωνα με παράγοντες του χώρου, θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί από την πρώτη ημέρα εφαρμογής του νέου συστήματος.
