Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές στο καθεστώς της μονιμότητας στο Δημόσιο έχουν σημάνει συναγερμό στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, με γιατρούς και νοσηλευτές να προειδοποιούν ότι η αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος μπορεί να αλλάξει ριζικά τις εργασιακές σχέσεις στα δημόσια νοσοκομεία. Οι πρώτες κινητοποιήσεις έχουν ήδη προγραμματιστεί για τις 14 Ιουλίου, ενώ στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται και η σύνδεση της μονιμότητας με την αξιολόγηση.
Γράφει η Αναστασία Καφετζή – Δημοσιογράφος Υγείας
Πριν ανοίξει επισήμως η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, στα δημόσια νοσοκομεία έχει ήδη σημάνει συναγερμός. Η κυβερνητική πρόθεση να βάλει στο τραπέζι αλλαγές στο άρθρο 103 του Συντάγματος, που αφορά το καθεστώς της μονιμότητας στο Δημόσιο, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στον χώρο της Υγείας, με τους εργαζόμενους να βλέπουν πίσω από τις εξαγγελίες μια συνολική ανατροπή των εργασιακών τους σχέσεων.
Μπορεί από κυβερνητικής πλευράς να γίνεται λόγος για ένα πιο «σύγχρονο» Δημόσιο, όμως όσοι κρατούν καθημερινά όρθια τα νοσοκομεία εκτιμούν ότι το σχέδιο μόνο εκσυγχρονισμό δεν θυμίζει. Αντίθετα, φοβούνται ότι ανοίγει ο δρόμος για ένα εργασιακό καθεστώς όπου η σταθερότητα θα αποτελεί παρελθόν και η ανασφάλεια θα μετατραπεί σε μόνιμο συνοδό της καθημερινότητας.
Οι αντιδράσεις δεν άργησαν να πάρουν οργανωμένη μορφή. Γιατροί, νοσηλευτές και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι του ΕΣΥ προχωρούν σε κινητοποιήσεις, συμμετέχοντας στη στάση εργασίας που έχει προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ για τις 14 Ιουλίου. Το μήνυμα που εκπέμπουν είναι σαφές: η μονιμότητα δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά θεσμική εγγύηση για την ανεξαρτησία των δημοσίων λειτουργών και για τη λειτουργία του ίδιου του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Η αξιολόγηση στο επίκεντρο – Τα κριτήρια παραμένουν… άγνωστη εξίσωση
Το κυβερνητικό σχέδιο συνδέει την παραμονή στο Δημόσιο με την αξιολόγηση της απόδοσης των υπαλλήλων. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιαστεί ούτε οι δείκτες ούτε η μεθοδολογία με την οποία θα αξιολογούνται οι εργαζόμενοι, γεγονός που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό.
Κάπου εδώ αρχίζουν τα εύλογα ερωτήματα. Πώς θα αξιολογηθεί ένας γιατρός που καλείται να εξετάσει δεκάδες ασθενείς μέσα σε μία εφημερία επειδή λείπουν συνάδελφοι; Με ποια κριτήρια θα κριθεί ένας νοσηλευτής που καλύπτει μόνος του βάρδια για δύο ή και τρία άτομα; Ή μήπως τελικά θα βαθμολογούνται οι εργαζόμενοι για προβλήματα που δημιουργεί το ίδιο το σύστημα;
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις του χώρου, μεταξύ αυτών η ΟΕΝΓΕ, η ΕΙΝΑΠ και η ΠΟΕΔΗΝ, εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις για το πλαίσιο που διαμορφώνεται. Όπως επισημαίνουν, η αξιολόγηση δεν μπορεί να αποκοπεί από τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας των δημόσιων νοσοκομείων, τα οποία συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, υποχρηματοδότηση και οργανωτικές δυσλειτουργίες.
Φόβοι για κλίμα πίεσης στα νοσοκομεία
Στελέχη του χώρου εκτιμούν ότι μια ενδεχόμενη κατάργηση της μονιμότητας θα μπορούσε να μεταβάλει ριζικά το εργασιακό περιβάλλον στο ΕΣΥ. Όπως υποστηρίζουν, όταν η εργασιακή ασφάλεια συνδέεται με μια αξιολόγηση της οποίας οι κανόνες παραμένουν αδιευκρίνιστοι, δημιουργείται ένα πλαίσιο που εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε πιέσεις, εξαρτήσεις και φόβο έκφρασης διαφορετικής άποψης.
Για τους ίδιους, το διακύβευμα δεν αφορά μόνο τις θέσεις εργασίας. Αφορά και τη λειτουργία του δημόσιου συστήματος υγείας, το οποίο ήδη δοκιμάζεται από χρόνια προβλήματα και όπως σχολιάζουν με εμφανή δόση ειρωνείας, αντί να αναζητούνται λύσεις για τα κενά σε προσωπικό, τις πολύμηνες αναμονές και τις εξαντλητικές εφημερίες, φαίνεται πως προτεραιότητα αποκτά η… αξιολόγηση εκείνων που εξακολουθούν να κρατούν τις δομές όρθιες, παρά τις αντίξοες συνθήκες.
