Η χρόνια έκθεση στον θόρυβο από την οδική κυκλοφορία φαίνεται να αποτελεί έναν ακόμη περιβαλλοντικό παράγοντα που μπορεί να επηρεάζει την υγεία του εγκεφάλου, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA Neurology.
Γράφει η Αναστασία Καφετζή – Δημοσιογράφος Υγείας
Η διαβίωση σε περιοχές με αυξημένα επίπεδα κυκλοφοριακού θορύβου ενδέχεται να συνδέεται με μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου του Πάρκινσον, ακόμη και όταν λαμβάνονται υπόψη άλλοι γνωστοί παράγοντες κινδύνου. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν ερευνητές που αξιοποίησαν στοιχεία από περισσότερους από τρία εκατομμύρια ενήλικες στη Δανία, πραγματοποιώντας μία από τις μεγαλύτερες μελέτες που έχουν διερευνήσει τη συγκεκριμένη συσχέτιση.
Οι συμμετέχοντες, όλοι ηλικίας άνω των 40 ετών, παρακολουθήθηκαν για περίπου 13 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι επιστήμονες εκτίμησαν τα επίπεδα θορύβου στις κατοικίες τους σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, εξετάζοντας τόσο τις ημερήσιες όσο και τις νυχτερινές ώρες. Ως σημαντική έκθεση χαρακτηρίστηκαν επίπεδα θορύβου που ξεπερνούσαν τα 60 ντεσιμπέλ.
Τι έδειξε η ανάλυση
Η επεξεργασία των δεδομένων αποκάλυψε ότι οι κάτοικοι περιοχών με υψηλή ηχορύπανση παρουσίαζαν αυξημένο κίνδυνο διάγνωσης της νόσου του Πάρκινσον σε σύγκριση με όσους ζούσαν σε πιο ήσυχα περιβάλλοντα.
Οι ερευνητές φρόντισαν να περιορίσουν την επίδραση παραγόντων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα, ενσωματώνοντας στην ανάλυση μεταβλητές όπως η ηλικία, το φύλο, το εισόδημα, οι συνήθειες καπνίσματος, η φυσική δραστηριότητα, η έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση και η διαθεσιμότητα χώρων πρασίνου κοντά στην κατοικία.
Παρά τις προσαρμογές αυτές, η σχέση ανάμεσα στον κυκλοφοριακό θόρυβο και την εμφάνιση της νευροεκφυλιστικής νόσου παρέμεινε εμφανής.
Πιθανός μηχανισμός
Αν και η μελέτη δεν τεκμηριώνει σχέση αιτίου-αποτελέσματος, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η συνεχής έκθεση στον θόρυβο, ιδιαίτερα κατά τις ώρες ξεκούρασης, μπορεί να επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία του οργανισμού.
Η διαταραχή του ύπνου, η χρόνια ενεργοποίηση των μηχανισμών του στρες και οι παρατεταμένες βιολογικές αποκρίσεις που σχετίζονται με αυτούς τους παράγοντες θεωρείται ότι ενδέχεται να συμβάλλουν στην ανάπτυξη νευροεκφυλιστικών αλλοιώσεων με την πάροδο του χρόνου.
Αντίθετα, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι όσοι διέμεναν σε κατοικίες με περισσότερο προστατευμένους και ήσυχους χώρους εμφάνιζαν χαμηλότερη πιθανότητα εκδήλωσης της νόσου, γεγονός που υποδηλώνει ότι ακόμη και η μερική απομάκρυνση από τον περιβαλλοντικό θόρυβο ίσως έχει ευεργετική επίδραση.
Προεκτάσεις για τον αστικό σχεδιασμό
Τα ευρήματα ενισχύουν τη συζήτηση γύρω από τις επιπτώσεις της ηχορύπανσης στη δημόσια υγεία και αναδεικνύουν την ανάγκη λήψης μέτρων για τον περιορισμό της έκθεσης των κατοίκων σε έντονο κυκλοφοριακό θόρυβο.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η δημιουργία πιο ήσυχων γειτονιών, η πρόβλεψη προστατευμένων όψεων στις κατοικίες και η ενίσχυση του αστικού πρασίνου θα μπορούσαν να συμβάλουν όχι μόνο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, αλλά ενδεχομένως και στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης χρόνιων νευρολογικών νοσημάτων.
Παρότι απαιτούνται επιπλέον μελέτες για να διευκρινιστεί ο ακριβής βιολογικός μηχανισμός που συνδέει τον θόρυβο με τη νόσο του Πάρκινσον, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ο περιβαλλοντικός θόρυβος δεν αποτελεί απλώς παράγοντα ενόχλησης, αλλά έναν πιθανό κίνδυνο για τη μακροχρόνια υγεία.
